foto 0

  

Model:  MV-22B  Osprey
Merk:   Hobbyboss
Schaal: 1/48
Kitnr:   81769
Aantal onderdelen: circa 240
Prijs: varieert nogal tussen 80 - 105,- euro

Eerste indruk

Onlangs kreeg ik de kans om voor de IPMS dit model te recenseren van een vliegtuig (of is het dan toch een helikopter?) dat uniek is in zijn soort. Volgens Wikipedia is de V-22 Osprey het eerste toestel ter wereld dat onder het zogenaamde tiltrotor concept werd ontwikkeld en in serie werd geproduceerd. Een tiltrotor concept houdt in dat het verticale hefvermogen van een helikopter wordt gecombineerd met de hoge voorwaartse snelheid en tevens het grotere bereik van een normaal tweemotorig door turboprops aangedreven vliegtuig.

Het toestel heeft daarmee tweemaal de snelheid, driemaal zoveel laadvermogen, een vijfmaal zo groot bereik en kan tweemaal de maximale hoogte bereiken van zijn verouderde voorgangers de Boeing CH-46 Sea Knight en de Sikorsky CH-53 Super Stallion die hij moet vervangen. De Osprey kan 24 manschappen met volledige gevechtsuitrusting of 9072 kg aan interne of 6804 kg aan externe lading vervoeren. De laadruimte kan worden ingericht op het vervoer van een hospitaal bestaande uit negen cabines met medisch personeel en uitrusting. Het toestel is ontwikkeld door de firma's Bell en Boeing. Om de Osprey voor gebruik op schepen geschikt te maken kan de vleugel rond de Z-as roteren en kunnen de rotors opgeklapt worden. Dit hele proces neemt slechts tussen de 90 en 120 seconden in beslag.

Behalve dat Italeri in 1989 een model van het prototype van de Osprey heeft uitgebracht met een paar heruitgaven tot 2012, is er daarna niemand meer geweest die zich aan het maken van een moderne, operationele uitvoering van dit model in schaal 1:48 heeft gewaagd. Hasegawa kwam in 2013 nog wel met een prachtig nieuw model in 1:72, maar tot voor kort bleef het dus een beetje behelpen voor liefhebbers van de Osprey.

Tot voor kort dus, want nu is het dus de beurt aan Hobbyboss die met een nieuw model van een operationele Osprey is gekomen. Als liefhebber van Amerikaanse marinevliegtuigen vond ik het heel gaaf om iets over dit toestel en mijn eerste indruk van het Hobbyboss model te schrijven.

Eerste indruk
De eerste indruk bij het bekijken van de stevige doos is dat deze heel dik en zwaar is, bij het openmaken valt dan ook meteen op dat hij tot de nok is gevuld met onderdelen. Het is meteen duidelijk dat ook in het echt de Osprey een groot toestel is. Kijkend naar de inhoud van de doos, springen de gietramen met grote onderdelen, elk netjes en los verpakt met folie, meteen in het oog. Ook de cockpitkap zit apart in folie, voorzien met nopjesfolie. Keurig hoor!

Onderin zie ik een nette bouwbeschrijving en een apart vel in kleur gedrukt met kleurenschema voor 1 uitvoering van de US Marines.

Nadat ik de gietramen uit de doos heb verwijderd worden de decals gezocht. Hoewel ze scherp zijn gedrukt en de kleur juist lijkt, is de keuze van squadron en uitvoering wat mij betreft echt een teleurstelling. In elk Osprey squadron is, zoals met goed gebruik bij US Navy toestellen, de staart van het toestel van de squadroncommandant altijd in felle kleuren uitgevoerd. Hobbyboss heeft hier echter gekozen voor een relatief anonieme en weinig opvallende kist. Ik heb eens op het internet gekeken naar meer kleurig uitgevoerde aftermarket decals en je merkt meteen dat de meeste setjes voor deze bouwdoos hier in Europa zijn uitverkocht. Laat mij nou denken dat er meerdere bouwers zich teleurgesteld hebben gevoeld bij die ene decaloptie en allemaal naar dezelfde decalset van Xtradecal op zoek zijn geweest!

Ook bij bekijken van de gietramen heb ik een beetje een dubbel gevoel. Aan de ene kant zijn er mooie, inliggende paneellijnen en is er gebruik gemaakt van slide molding (schuifmallen), waardoor aan alle kanten van een onderdeel de oppervlaktedetails mooi en scherp aanwezig zijn. Het doorzichtige glaswerk is kraakhelder. Aan de andere kant is de textuur van de onderdelen een beetje ruw, is het plastic vrij bros en zijn de bevestigingspunten van de onderdelen aan de gietramen erg dik. Inmiddels merk ik trouwens bij het losknippen van de delen met een printplaattang, dat de bevestigingspunten bijna allemaal aan het lijmvlak vastzitten. Dat maakt het wegvijlen van de bramen wel een heel stuk gemakkelijker en minder lastig om later onzichtbaar weg te werken. Deze gemengde indrukken maken dat ik echt heel benieuwd ben naar de passing en afwerking, die kan wat mij betreft echt 2 kanten op.

Ten slotte vind ik nog een klein velletje foto-ets met stoelriemen, 2 brandblusserhouders en nog wat kleinigheden. Al met al voegt het eigenlijk niet zoveel toe, ik denk dat ze de moeite liever in andere dingen hadden gestopt, waarover later meer.

Constructie
Wat in de constructie opvalt, als ik door de bouwbeschrijving blader, is dat het laadruim bestaat uit een binnen- en buitenschelp. Zo’n zelfde constructie heeft de Revell C-54 en AN-225 (die ik zelf gebouwd heb) ook en dat geeft als het goed is heel veel stevigheid aan de rompstructuur. Dat gaat zeker van pas komen bij het lijmen van de relatief lange en rechte rompnaden en later bij het oppakken van het model.
Mooi detail ook: er zitten los monteerbare flaps aan de vleugels, waarmee er een mogelijkheid is om die neer te klappen. Helaas vraagt Hobbyboss je die dan weer aan de vleugel te bevestigen via T-vormige nokjes waardoor het geheel dan toch weer niet zomaar in neergelaten toestand gemonteerd kan worden. Beetje jammer maar met een beetje handigheid zijn die flaps wel te verstellen, denk ik.

Prachtig uitgevoerd maar wat ook weer een beetje een gemengd gevoel geeft, zijn de draaibare motorgondels en de inklapbare propellers. Prima natuurlijk dat hier een optie wordt geboden om het toestel in geparkeerde en vliegende stand uit te voeren, maar de constructie heeft zoveel speling dat je de assen moet vastlijmen om de gondels stabiel in de gewenste stand te laten staan, waarna je de handel natuurlijk nooit meer draaien kan. Gemiste kans in mijn optiek! Waar Tamiya en Hasegawa kleine ‘poly caps’, oftewel zacht plastic ringetjes in vergelijkbare gevallen erbij leveren, had hier Hobbyboss zich het foto-ets setje met stoelriemen kunnen besparen en er liever een paar ringetjes erbij kunnen doen.
De laadklep achter in de romp kan in 2 delen open of dichtgezet worden. Met het meegeleverde interieur nodigt het dan ook uit om die deuren open te zetten. Echter hier ontbreken de cilinders die de onderste deur manipuleren. Dus wat mij betreft: foto-ets eruit, cilinders erin!
De zijdeur die een inkijkje geeft in de cockpit is meegegoten in de romp en kan helaas dus niet open. Dusssss, foto-ets eruit…..

Conclusie
Al met al krijg je dus heel veel model voor je geld. Met de basisdetails zit het wel goed en met hier en daar een paar kleine zelfgemaakte aanpassing in flaps en toegangsdeur, en toevoegingen van details in het laadruim met ten slotte een stel kleurige decals, kan je er een mooie blikvanger van maken. Als je niet zoveel ruimte op je plank hebt kan je de vleugel beweegbaar houden en inklappen en dan ziet het geheel er ook nog eens extra interessant uit. Met dit model heb je alle opties om er de laatste versie operationele kisten van te maken, in tegenstelling tot de uitgave van Italeri, waarmee je alleen het prototype kunt bouwen. Een hele verbetering dus ten opzichte van het veel oudere alternatief, waarbij je alleen nog de hoge prijs als afweging hoeft mee te nemen.

Wat ik in een volgend MIP bouwartikel ga beschrijven is hoe de passing van het model is als ik de grotere onderdelen samenbouw. Gezien de mooie details maar een aantal vreemde ontwerpkeuzes ben ik heel benieuwd geworden!

Tot nu toe dus warm aanbevolen.

 

Reviewer:  Hugo Petiers

  • foto_0
  • foto_1
  • foto_10
  • foto_11
  • foto_12
  • foto_13
  • foto_14
  • foto_15
  • foto_16
  • foto_17
  • foto_18
  • foto_19
  • foto_2
  • foto_3
  • foto_4
  • foto_5
  • foto_6
  • foto_7
  • foto_8
  • foto_9

 

dit artikel werd op de IPMS.NL website gepubliceerd 12 september 2021