4260

hrri-04144

Model: Hawker Hurricane IIc

Merk: Revell doos nr. 04144

Schaal: 1/72

NIEUW MODEL: Nee, is een variant op een model uit 1998. Is al eens uitgebracht als onderdeel van een "Combat set" waarbij een Fw 190 A 8 de andere component was. Andere varianten zijn de Sea Hurricane IIc, doos 4184 en de Hurricane IIB, doos 4183.

PRIJS: Ongeveer 6 Euro.

GESCHIKT VOOR: Niveau 3

SOORT MODEL: Spuitgiet, met 53 onderdelen in bleekgroen plastic, waarvan 6 niet te gebruiken en 4 onderdelen in mooi dun en helder doorzichtig plastic.

DECALS: Twee uitvoeringen, van 28 Squadron RAF, opererend in India in 1944; en van 336 (Grieks) Squadron RAF, Egypte, 1944.

GELIJKENIS MET ORIGINEEL: Zeer goed, dit is een van de betere Hurricanes. Er is maar één echt probleem: de cockpitkap is iets te kort en het stukje van de romp onder de cockpitkap is weggelaten.

DETAILLERING: Zeer goed, met mooie ingegraveerde paneellijnen, een redelijk cockpit interieur en enige weergave van het interieur van de wielkasten.

PASSING: Zeer goed.

BOUWBESCHRIJVING: Een losbladig boekje op veredeld krantenpapier met uitgebreide veiligheidstekst in tig talen, symbooltjes voor de te verrichten handelingen, 16 schetsen met de bouwvolgorde en twee drie aanzichten met de kleurenschema's. De verfvoorschriften worden in 'receptvorm' met Revell verf aangegeven. Dit zal in de praktijk tegenvallen; ik zie me bijvoorbeeld niet de kleur "Sky" samenstellen uit 95% lichtgroen no. 55 en 5% blauw no. 56 bij een hoeveelheid van pakweg 1cc..... Of wat dacht u van 66% wit en 34% donkergroen 39 om tot Interior green te komen?

DE BOUW: We beginnen met enige flash van de cockpit onderdelen af te halen. Vervolgens wordt de binnenkant van de cockpit Interior Green (Humbrol 78) te geverfd, en worden de greep van de stick, het dashboard, de propeller, de uitlaten en de banden zwart (Hu 33) geverfd. Als dit droog is, worden de details binnen in de romp opgehaald met zilver (Hu 11) en worden met de bijna droge kwast slijt-sporen in het interieur gemaakt. Voor de instrumenten is een decal bijgeleverd, maar ik maak de instrumenten liever zichtbaar door het zwarte dashboard te drybrushen met lichtgrijs. De romphelften kunnen vervolgens met vloeibare lijm aan elkaar gelijmd worden. Het is voldoende om de helften goed tegen elkaar te drukken, vastzetten met plakband of elastiekjes is niet nodig. Dan wordt onderdeel 11, de romp onderkant op z'n plaats gelijmd; pas op, dit onderdeel wordt gemakkelijk te diep in de romp gelijmd, en hierbij is het wel nodig om de rompzijkanten een tijdje tegen de onderkant te drukken! Revell past deze constructie toe omdat voor de Sea Hurricane een afwijkende romponderkant wordt geleverd met een vanghaak. De luchtfilterkast onder de neus had wat flash en wordt gemakkelijk scheef gemonteerd, en aan de voorste lip ontbreekt een beetje plastic; wat plamuur zorgt hier snel voor een oplossing. De vleugel bestaat maar liefst uit 5 onderdelen: de onderkant van het vleugelmidden, en twee vleugelhelften. Het geheel laat zich echter redelijk gemakkelijk in elkaar zetten, waarbij het beter is om alle vijf delen in een keer te lijmen. Pas op voor de passing van de onderste vleugeldelen; de vleugeldoorsnede van de buitenvleugels klopt niet helemaal met die van het middendeel, en tussen de vleugel en de flaps blijft een spleetje. De stabilo helften hadden wat flash, maar laten zich prima uitlijnen. De radiator bestaat uit twee delen, die slecht op elkaar passen, en de paspennen van de ene helft passen slecht in de openingen van de andere helft. Over het algemeen had ik echter nauwelijks plamuur nodig. Na het vijlen en het polijsten met de nagelglansvijl werden waar nodig de paneellijnen opnieuw ingekrast, waarop het model klaar was voor het schilderen.

Ik had mijn keus laten vallen op de versie van 28 Sqn met de SEAC kentekens; deels omdat ik nog geen model met deze kentekens in mijn collectie had, deels om te zien of de bijgeleverde witte strepen decals goed zouden voldoen. Ik heb daarom eerst de onderkant van het model in Medium Sea Grey (Hu 165) gespoten, toen de scheiding met de onderkant afgeplakt met Scotch Fine line tape en de bovenkant in Dark Earth (Hu 29) gespoten.

Om het camouflage patroon te kunnen aanbrengen heb ik sjablonen uitgesneden in dat vrij dikke blauwe afplakband van Tesa Window, wat wordt verkocht als niet sterk hechtend voor het afplakken van verflagen. Dit plakband hecht inderdaad niet al te sterk, wat het mogelijk maakt om de randjes wat op te krullen zodat er met het spuiten van de volgende kleur verf onder de randen wolkt, wat het effect van een zachte kleurovergang geeft. Dit werkt alleen als er met zeer dunne, half droge verflaagjes gewerkt wordt! Op de romp moet het blauwe plakband vaak op z'n plaats worden gehouden met 'verbandjes' van sterker hechtend tape. Nadat het model afgeplakt was werd er twee laagjes Dark green (Hu 30) gespoten.  Vervolgens werd het onderstel en de lange afstand tanks aangebracht; de pylons vande tanks pasten niet zo goed tegen de vleugel onderkant. Overigens zijn bij deze bouwdoos zowel tanks als bommen bijgeleverd.

AFWERKING: De volgende stap was om het model met blanke glanslak te spuiten, en de decals aan te brengen. De decals waren, zoals ik intussen van de huidige generatie Revell modellen gewend was, gemakkelijk te hanteren, goed gecentreerd en goed aan te brengen. Om er zeker van te zijn dat er zich geen luchtbelletjes onder de decals zouden vormen (wat je na droging ziet door zilverachtige plekjes), heb ik Decalset gebruikt; dit is een zuur ruikend middeltje wat pretendeert de decals beter op het oppervlak van je model te laten hechten; voor het geval dit niet afdoende is, is er ook nog een Decalsol (als in solvent, ofwel oplosmiddel) wat je na droging op de decals penseelt. De decals reageren heftig op dit goedje, door op te zwellen en te gaan krinkelen, zodat je denkt da het een ramp wordt. Na droging blijkt dan dat je decals zeer strak tegen de oppervlakte van je model liggen, en zelfs waar nodig in de gegraveerde lijnen zijn gezakt! Op een paar plaatsen aan de rompzijkant van de Hurricane was nog een enkel luchtbelletje te zien; het bleek voldoende om even met een speld in de decal te prikken en weer een druppeltje Decalsol in dit gaatje te laten glijden. Nadat het spul voor de 2e maal droog was, lagen alle decals perfect 'aan'. De witte banden om vleugel en staart bleken niet helemaal ondoorzichtig te zijn. Nou vind ik dat eigenlijk niet erg; ik ga er van uit dat men in Birma in 1944 niet de mogelijkheid had om witte verf op een gecamoufleerde kist helemaal dekkend te krijgen. Maar in dit geval ziet men dus de eerder genoemde luchtbelletjes als lichtere vlekjes door het witte decal heen!

EINDOORDEEL: Momenteel de beste Hurricane Mk II in schaal 1/72. En voor die prijs kun je er een hele vloot van bouwen,

Reviewer: Henk de Jong

4-2004